و رزق خود را . » « 1 » در عقد الدّرر « 2 » روايت است از حضرت كه فرمود ، در قصّهء مهدى عليه السّلام : « مسرور مىشود به او ، اهل آسمان و اهل زمين و مرغان و وحشيان و ماهيان در دريا و زياد مىشود باران در دولت او و كشيده مىشود نهرها و مضاعف مىكند زمين ، ثمرهء خود را و بيرون مىدهد گنج‌هاى خود را . » سيّد على بن طاوس ، از صحيفهء ادريس نبى عليه السّلام نقل كرده در كتاب سعد السعود « 3 » در ضمن سؤال ابليس كه : پروردگارا ! مرا مهلت ده تا روزى كه خلق مبعوث مىشوند ؛ و جواب خداوند كه : « نه ! و لكن تو از مهلت‌داده‌شدگانى تا روز وقت معلوم ؛ پس به درستى كه آن روزى است كه من حكم نمودم و حتم كردم كه پاك نمايم زمين را آن روز ، از كفر و شرك و معاصى و انتخاب كنم از براى آن وقت ، بندگانى را براى خود كه آزمودم دلهايشان را براى ايمان و پر نمودم آنها را به ورع و اخلاص و يقين و تقوى و خشوع و صدق و حلم و صبر و وقار و تقوى و زهد در دنيا و رغبت در آن چه در نزد من است ، بعد از هدايت و مىگردانم ايشان را نگاهبانان آفتاب و ماه ، يعنى براى عبادت در شب و روز . خليفه خواهم نمود ايشان را در زمين و توانايى دهم ايشان را بر آن دينى كه پسنديدم آن را براى ايشان . آنگاه عبادت كنند مرا و چيزى را براى من انباز قرار ندهند . نماز بگزارند در وقتش و زكات بدهند در زمانش و امر كنند به معروف و نهى كنند از منكر و بيندازم در آن زمان امانت را بر زمين . پس ضرر نرساند چيزى ، چيزى را و نترسد چيزى از چيزى . آنگاه بشوند هوام و مواشى در ميان مردم ، پس اذيّت نمىكنند بعضى از ايشان بعضى را .

--> ( 1 ) . الاختصاص ، ص 208 . ( 2 ) . عقد الدرر فى اخبار المنتظر ، ص 149 . ( 3 ) . سعد السعود ، ص 34 .